Er is een gat in de wet. De gemeente is verantwoordelijk voor een goede brandpreventie en het beschermen van mens en dier. Maar in het bouwbesluit, waarin de brandveiligheidsvoorschriften voor nieuwbouw worden vastgelegd, tellen dieren niet mee als levende wezens.

Dit betekent in de praktijk dat er in een stal geen brandmelders, sproeiers of brandwerende ramen en deuren verplicht zijn. De brandweer komt niet preventief controleren en hoeft bij brand ook niet extra snel ter plekke te zijn. Dit moet bijvoorbeeld wel in binnensteden, of bij ‘minder zelfredzamen’ (bijv. ziekenhuizen). En dat terwijl er in een stal meestal duizenden dieren bij elkaar zitten! De brandweer is vaak pas laat aanwezig, en moet dan nog op zoek naar een bluswaterpunt, dat soms kilometers verderop ligt.

Voor de brandweer voorschriften zijn stallen vol met dieren hetzelfde als opslagterreinen. Maar stallen zijn veel brandbaarder: de dieren zelf zijn brandbaar, zij produceren veel stof en ook het strooisel op de stalbodem is stofrijk. Door de bewegende dieren stuift dit alle kanten op en komt het in de installaties. Ook is het gas dat van de mest van de dieren komt brandbaar, en corrosief waardoor het de installaties aantast met hoger risico tot kortsluiting als gevolg. Kortsluiting is de meest voorkomende oorzaak van stalbranden. 

In november 2011 stemde een meerderheid van de Tweede Kamer voor speciale bouwvoorschriften voor stallen. Deze moeten voor 2013 bepaald worden. Daarnaast beloofde de overheid om boeren te gaan voorlichten over brandveilig werken, worden de bestaande regels beter nageleefd en gaan dierenartsen en brandweer beter samenwerken om dierenleed na een brand te beperken.