De belangrijkste knelpunten in het transport van dieren:

Regelgeving

Nederland heeft geprobeerd de veetransportsector zichzelf te laten reguleren en controleren, maar vanwege het grote aantal misstanden is dit in 2011 teruggedraaid. Controles worden bemoeilijkt doordat een transport door verschillende landen gaat. Er wordt veel gefraudeerd. In het land van vertrek wordt bijvoorbeeld het toegestane aantal dieren in de vrachtwagens geladen, maar eenmaal over de grens wordt er vaak 'bijgeladen'. Ook met de transport- en rusttijden wordt veel gesjoemeld. De regelgeving die hiervoor bestaat zijn gebaseerd op de werktijden van de chauffeur en niet op dierenwelzijn. Als de chauffeur maar de wettelijke pauzes neemt, is er verder geen limiet aan de duur of afstand van een veetransport. Wel is verplicht dat een varken na 24 uur en een rund na 29 uur, minimaal 24 uur moet uitrusten buiten de vrachtwagen. Maar krijg dan die dieren weer eens terug in de wagen. Deze rustplaatsen zijn vaak niet voorzien van schaduw of andere beschutting.

Stress, ziekte en ontberingen

Dieren die hun stal nog nooit hebben verlaten, worden een veewagen ingejaagd. Daar komen ze terecht tussen 'vreemde' dieren. Op elkaar gepropt in de kleine ruimte, leidt dit tot veel stress, agressie en verwondingen. Het opdrijven gaat vaak hardhandig, zoals door het slaan of porren met een stok. Hierbij gebeuren de meeste ongelukken. Transport is een uiterst stressvolle ervaring en leidt in veel gevallen tot wagenziekte, paniek en diarree. Onderzoek toont aan dat vooral varkens last hebben van wagenziekte, en dat het welzijn van de dieren hard achteruit gaat naarmate het transport langer duurt. Bij lange transporten zakken de dieren, die vaak toch al te kampen hebben met overgewicht of doorfokkerij, uiteindelijk van ellende door hun poten.

Op transporten van 24 uur kunnen de weersinvloeden zeer uiteenlopen. Ventilatie, verwarming en drinkwater zijn vaak onvoldoende geregeld. Files in de hitte naar Spanje, of de sneeuw tijdens transporten naar Rusland zijn afschuwelijk voor de dieren. Bovendien zorgen uitlaatgassen en gassen uit de ontlasting van de dieren voor een schadelijk binnenklimaat. De combinatie van al deze factoren kan tot de dood van de dieren leiden.

Vervoer van zieke dieren

Transporteren van levend vee is een belangrijke veroorzaker van de verspreiding van dierziektes. Grote uitbraken grijpen als een lopend vuurtje om zich heen door de vele transporten van dieren die er wel gezond uitzien, maar mogelijk besmet zijn.

Er zijn ook problemen met het vervoer van 'wrakke' of zichtbaar zieke dieren. Veetransport mag wettelijk alleen maar als het dier "fit genoeg voor transport" is. De regels hiervoor zijn zeer vaag en op meer manieren uit te leggen. Volgens de regels moet een zwak dier ter plekke (op de boerderij) worden afgemaakt door een dierenarts en dan afgevoerd. Dat kost de boer geld. Maar door een ziek dier te laten vervoeren vangt hij nog wat van de slachterij. Er zijn dan ook vele voorbeelden bekend van dieren die lam, ziek en verzwakt een veewagen zijn ingesleept.

Zinloosheid

Veel van de transporten zijn zinloos: Nederlandse dieren worden in Frankrijk geslacht zodat het vlees 'Frans' genoemd mag worden. En van alle soorten importeren én exporteren we dieren. Zo importeren we enerzijds bijvoorbeeld 800.000 jonge kalfjes per jaar, terwijl we anderzijds de grootste exporteur zijn van kalfsvlees.

Feiten