Het hoofdkantoor van C1000 (Schuitema) gaf eerder toe aan Wakker Dier dat het varkensvlees afkomstig is van onverdoofd gecastreerde biggen en 'erkent dat dit pijnlijk is voor het dier en daardoor niet welzijnsvriendelijk.' C1000 weigert echter hierover eisen te stellen aan haar leveranciers. In 2006 publiceerde Wakker Dier onderzoek waaruit bleek dat de meeste bedrijven die varkensvlees verkopen liegen over de castratie. Ook de klantenservice van C1000 bleek toen te liegen maar zij beloofde – naar nu blijkt onterecht - beterschap. Wakker Dier voert dit jaar intensief campagne tegen de onverdoofde biggencastratie, voornamelijk gericht op de grootverbruikers C1000, Albert Heijn, Hema (rookworst) en Unox.

In Nederland worden mannelijke biggen standaard onverdoofd gecastreerd. Dit is een wettelijk toegestane ingreep en gebeurt circa 7 miljoen keer per jaar. De castratie wordt uitgevoerd uit angst voor ‘berengeur’ aan varkensvlees, die kan ontstaan bij niet gecastreerde mannetjes biggen. Onverdoofd castreren is zeer pijnlijk, zo concludeerden wetenschappers van de Europese Commissie in 2004. Verdoving maakt varkensvlees nog geen één cent per kilo duurder.

In Noorwegen zijn al sinds 2002 positieve ervaringen opgedaan met de (verplichte) verdoving bij castratie. In andere Europese landen worden andere alternatieven toegepast zoals een lager slachtgewicht (Spanje en Portugal), detectie van berengeur aan de slachtlijn (Denemarken jarenlang) of vindt men berengeur geen probleem (Engeland en Ierland). In Australië wordt berengeur succesvol voorkomen met een vaccinatie (‘immuno-castratie’). De slachterijen betalen daar de kosten (nog geen dubbeltje per kilo vlees) om deze methode te stimuleren.