De overheid moet stoppen met het subsidiëren van de noodlijdende bio-industrie, met name de kippenindustrie. Nederland moet investeren in de veelbelovende markt van vleesvervangers (groentenburgers e.d.). Begonnen kan worden met een fiscale stimuleringsregeling voor investeringen in vleesvervangers, een plantaardig innovatiebeleid en een voorlichtingsbureau vleesverlaters. Dit concludeert Wakker Dier na bestudering van het onderzoek ‘Pigs or Peas’ dat Profetas, een onderzoeksgroep van 19 wetenschappers van 3 universiteiten, vandaag aan minister Veerman presenteert. Een vermindering in vleesconsumptie ten gunste van plantaardige eiwitbronnen, zoals vleesvervangers, achten de onderzoekers ‘broodnodig’ en zouden een enorme verbetering opleveren met betrekking tot energieverbruik, waterverbruik, biodiversiteit, volksgezondheid, diergezondheid en dierwelzijn. De onderzoekers concluderen tevens dat een lagere vleesconsumptie ‘ook kan helpen om de door ziektes en crises geteisterde vleeseconomie weer op de rails te krijgen’. Eerder kwamen soortgelijke berichten van het Milieu en Natuur Planbureau en het World Watch Institute. Nu al wordt éénderde van alle beschikbare landbouwgrond gebruikt voor voedselproductie en zelfs driekwart van alle drinkwater. De productie van een kilo vleeseiwit kost 3 tot 10 kilo plantaardig eiwit en is daarmee een enorme verspilling van grondstoffen. De FAO verwacht dat bij ongewijzigd beleid de huidige wereldvleesproductie van 233 miljard stijgt tot 450 miljard kilo vlees.

Reactie overheid op dierziektes: nog meer geld naar bio-industrie

Wakker Dier vindt het verbijsterend dat de overheid voor de bio-industrie een omgekeerd commercieel beleid voert: hoe meer verlies deze sector lijdt, hoe meer overheidsgeld erin wordt gestoken. Varkenspest, BSE, MKZ, vogelpest: steeds wordt de consument met de neus op de feiten gedrukt van de negatieve effecten van de grootschalige vleesproductie en haken consumenten af. Hoewel dat laatste een zeer toe te juichen ontwikkeling is, probeert de overheid dergelijke ontwikkelingen in de richting van een plantaardiger en dus duurzamer samenleving vaak welbewust teniet door extra subsidies en het beschikbaar stellen van reclamegelden voor de vleessector. Zo werd vlak na de BSE-crises, toen de rundvleesconsumptie sterk was gedaald, in veel Europese landen, waaronder Nederland, een rundvleesreclamecampagne gefinancierd door de overheid. Ook nu, tijdens de vogelpestcrisis, hebben diverse landen al subsidies beschikbaar gesteld en liggen plannen klaar voor overheidssteun voor reclame die kipconsumptie zou moeten bevorderen.

Vleesproductie vervuilend en verspilling van voedsel

De varkensvleesproductie in Nederland veroorzaakt, vergeleken met plantaardige eiwitbronnen, 61 keer meer verzuring, 6.4 keer meer broeikasgas en 6 keer meer eutrofiering. Er is 3.3 keer meer kunstmest nodig, 1.6 keer meer onkruidverdelgingsmiddel, 3.3 keer meer water en 2.8 keer meer landareaal. Voor 1 kilo dierlijk eiwit is 3 tot 10 kilo plantaardig eiwit nodig. Een kilo rundvlees kost 15 m3 water. 1/3 Van de ijsvrije grond en 3/4 van het beschikbare verse water wordt momenteel gebruikt voor de voedselproductie. 40% Van de wereldgraanproductie wordt aan vee gevoerd. De FAO constateerde eerder dat 1/3 van de wereldvleeshandel gehinderd wordt door dierziektes. De schade daarvan alleen bedraagt naar schatting 10 miljard. Profetas vergelijkt het huidige beleid ten aanzien van vlees met de opkomst van margarine ten koste van boter die een eeuw met succes is tegengehouden door de zuivelindustrie. Met name door de prima ligging van Nederland als producent van erwten, een goede bron van eiwitten voor vleesvervangers, acht Profetas Nederland zeer geschikt als pionier in productie van plantaardige eiwitproducten. Nederland heeft daarbij ook een morele verplichting omdat zij als meest pluimvee-, varkens-, en kalverdichtste land ter wereld, een buitenproportioneel verantwoordelijkheid heeft jegens dieren en veevoerproducerende derde wereld landen. De Nederlander eet ook het minste plantaardige eiwitten van heel Europa, het meeste zuivel, bijna het meeste vlees en het minste granen. Profetas ziet vooral in een gebrek aan technologische innovatie bij de productie van plantaardige eiwitbronnen een drempel voor een snelle ontwikkeling. Juist hierop zou Nederlands overheidsbeleid meer dan wenselijk zijn. Alleen zo kan een duurzame agrarische sector gevormd worden en kan in versneld tempo de zeer dier- en mensonvriendelijke bio-industrie worden afgebouwd.