Super de Boer stopt met blank kalfsvlees

Super de Boer stopt per februari 2009  met de verkoop van blank kalfsvlees. Dit heeft zij Wakker Dier zojuist laten weten. Wakker Dier is blij met het besluit. Al drie dagen lang ontvangt Wakker Dier telefoontjes van supermarkten die stoppen met de verkoop van blank kalfsvlees: Dirk, Bas, Digros, C1000 en nu Super de Boer. De grote afwezige is ondertussen Albert Heijn. Wakker Dier zet komende tijd radiospotjes in tegen het ‘vlees met bloedarmoede’ bij Albert Heijn. Waar Albert Heijn in het verleden vaak voorop liep qua dierenwelzijn, laat zij het momenteel bij het kalverleed flink afweten.
Blank kalfsvlees komt van kalveren die op een ijzerarm dieet zijn gezet waardoor ze bloedarmoede krijgen. Het dieet is omstreden. De Europese Commissie overweegt een verbod. Wakker Dier voert hiertegen sinds september campagne. Woordvoerster Van Ormondt over de successen: “De blanke kalfjes staan in kale betonnen hokken, omdat stro en gras teveel ijzer bevat. Nu het einde van het ijzerarme ‘blanke’ dieet in zicht is, is de weg naar stro en weidegang ook open. Hopelijk is dit de laatste blankwitte Kerst voor de kalfjes.”

Eén miljoen kalfjes per jaar worden bewust ziek gemaakt met een ijzerarm dieet, uitsluitend om een blank kleurtje aan het vlees te geven. Deze kalveren hebben een bloedwaarde (hemoglobinegehalte) van 5 millimol, terwijl gezonde kalveren een waarde tussen de 7 en de 10 hebben. Europese wetenschappers concludeerden dat er met een bloedwaarde onder de 6 sprake is van: ‘anaemia levels that are associated with poor welfare because normal activity is difficult or not possible and other functions are impaired[i]’. De toonaangevende kalvermelkfabrikant Denkavit stelt hierover: ‘Als je het met mensen vergelijkt: met de waar­de van vijf millimol kom je het zieken­huis niet uit.’[ii]

Typisch Nederlands dierenleed
Stichting Wakker Dier voert momenteel een meerjarencampagne om één miljoen kalfjes te verlossen van bloedarmoede. De campagne richt zich op horeca, supermarkten en slagers. De bloedarmoede bij kalveren is typisch Nederlands dierenleed: Nederland is de grootste exporteur ter wereld van blank kalfsvlees. De Nederlandse firma Van Drie is de wereldmarktleider in kalfsvlees. In Nederland wordt kalfsvlees veel in restaurants gegeten en in toenemende mate ook in supermarkten verkocht. De consumptie stijgt al jaren.


De grote welzijnsproblemen die aan blank kalfsvlees kleven zijn:
-       Om het vlees blank te kleuren krijgen de kalveren ijzerarm voer wat tot bloedarmoede leidt.
-       De kalveren worden gelijk na de geboorte bij de moederkoe weggehaald.
-       600.000 kalfjes worden jaarlijks op jonge leeftijd op lange afstandstransport gezet naar Nederland, onder andere uit Polen en Litouwen.
-       Tot een leeftijd van 8 weken staan de kalfjes alleen in een box.
-       Daarna komen de kalfjes in krappe kale groepshokken zonder stro, staand in hun eigen stront.
-       Een blank kalf komt haar leven lang niet in de wei. Een hap gras zou haar vlees namelijk een ongewenst gezond rood kleurtje geven.
Miljoenensubsidie voor reclame kalfsvlees
In de kalfsvleescampagne wil Wakker Dier hetzelfde bereiken als bij de biggencastratie- en legbatterijcampagne. Door gerichte company campaigning zijn alle supermarkten en het merendeel van de verwerkende industrie overgestapt van eieren uit de legbatterij naar scharreleieren. De castratiecampagne leidde ertoe dat alle supermarkten vanaf 2009 geen vlees meer verkopen van biggetjes die onverdoofd zijn gecastreerd. De bloedarmoede zal centraal staan in de kalfsvleescampagne. De campagne zal moeten opboksen tegen de kalfsvleespromotiecampagne van de veesector die recent 3 miljoen euro subsidie kreeg van de EU.

Engeland stopte export naar Nederland vanwege dierenleed
Jaarlijks worden in Nederland anderhalf miljoen kalfjes vetgemest voor kalfsvlees. Driekwart daarvan heeft bloedarmoede. Omdat er onvoldoende kalfjes op Nederlandse melkveebedrijven worden geboren, worden jaarlijks 600.000 pasgeboren kalfjes geïmporteerd - de laatste jaren steeds vaker uit vergelegen landen als Polen en Litouwen. In Engeland zijn dierenbeschermers, supermarkten en boeren overeengekomen te stoppen met kalverexport naar Nederland, vanwege het grote dierenleed in ons land en bij het transport. Voor blank kalfsvlees worden de kalveren in standaardhokken gehouden: de eerste acht weken alleen, daarna in krappe groepshokken. Een paar veebedrijven produceren onder label ‘Peter’s Farm’ waarbij de dieren wel meer ruimte hebben, maar nog steeds bloedarmoede. Een kwart van de kalfsvleesproductie is tegenwoordig ‘rosé’ vlees. Hiervoor geldt hetzelfde kalverleed als bij de blanke kalveren, exclusief de bloedarmoede. Er is in Nederland één biologisch kalverbedrijf: Ecofields van Bart Boon in Ede. Daar lopen de gezonde kalfjes lekker buiten in de wei zodat het vlees een gezonde rode/roze kleur heeft.

---

[i] Scientific opinion on: The risks of poor welfare in intensive calf farming systems, mei 2006, EFSA (wetenschappelijk comité Europese Commissie). Pagina’s 10 en 11. Vindplaats online: http://www.efsa.europa.eu/EFSA/Scientific_Opinion/ahaw_op_ej366_calveswelfare_en1.pdf?ssbinary=true

[ii] Vitaliteit van kalveren te laag. Blad Veeteelt oktober 2005, pagina 27. Vindplaats online: http://library.wur.nl/veeteelt/v22/a20p26-27.pdf