In de natuur zou een kalf 6 tot 8 maanden bij de moeder blijven. In de melkindustrie worden ze echter direct weggehaald en tot acht weken lang alleen opgesloten. In de eerste speelse dartelweken heeft het kalf een enorme behoefte om te zuigen aan een moederspeen. In een hok met andere kalfjes zouden ze elkaars urine opdrinken en daarvan ziek worden. In eenzame opsluiting valt er niets te zuigen of te dartelen.

Na deze acht weken worden de kalfjes in groepen van 4 à 8 in een kleine kale box gestopt met 1,8 m2 per kalf. Daar blijven ze, totdat ze zo’n 6 maanden oud zijn en gemiddeld 230 kilo wegen.

Nederland produceert als zuivelland veel kalveren en kalfsvlees. Maar Nederland importeert jaarlijks ook nog eens 800.000 pasgeboren kalveren. Deze komen helemaal uit Polen, Ierland of Litouwen. De meeste kalveren worden uiteindelijk geëxporteerd als ‘blank kalfsvlees’. Voor blank kalfsvlees bevat het voer van de kalfjes tijdens de mesttijd vrijwel geen ijzer, zodat ze bloedarmoede krijgen en het vlees niet normaal rooddoorbloed is. Dit dieet veroorzaakt ook maag- en darmaandoeningen. Door een campagne van Wakker Dier zijn er sinds 2009 grenzen gesteld aan het ijzergehalte in het dieet en aan de mate van bloedarmoede. En wordt blank kalfsvlees in Nederland haast niet meer verkocht.

Cijfers

• 0% van de kalfjes in de vee-industrie kent zijn/haar moeder.
• In ons land zijn momenteel 900.000 kalfjes (CBS 2009). Zeven van de tien vleeskalveren krijgen een ijzerarm dieet voor productie van blank kalfsvlees.
• Jaarlijks worden 1,5 miljoen kalfjes (CBS 2009) geslacht. De meesten zijn dan zo’n zes maanden oud.