Het leven van een vleesrund

Grootste misstanden

• Vaak geen ruimte, buitenlucht of weidegang
• Pootbeschadigingen, afwijkingen aan hart en andere organen
• Zo doorgefokt dat bevallingen plaatsvinden via de keizersnede
• Het lichaam gaat letterlijk gebukt onder het - te hoge - eigen gewicht

Het leven van een vleesrund

Er worden meerdere rassen vleesrunderen gehouden in Nederland. Deze dieren zijn niet op melkproductie, maar juist op bespiering geselecteerd. De moederdieren en hun jonge kalfjes lopen meestal buiten. Zodra de kalveren oud genoeg zijn, verhuizen ze naar binnen om afgemest te worden. Voor alle vleesrunderen geldt dat zij onthoornd worden. Dit gebeurt onder verdoving, maar aan de napijn wordt niets gedaan. De meeste vleesrunderen in Nederland zijn vleesstieren en dikbillen. Andere vleesrassen zijn onder andere Piëmontese, Charolais en Blonde d'Aquitaine. Verder zijn er weinig cijfers en gegevens bekend over vleesrunderen.

Vleesstieren

Vleesstieren zijn vaak kruisingen tussen melk- en vleesrassen. De stieren worden gecastreerd als ze jong zijn. Er zijn drie gangbare methodes waarvan  twee standaard met verdoving. De meeste stieren worden binnen gehouden en vetgemest in een betonnen hok met roostervloeren, waar ze met vijf of zes in gehuisvest zijn. De ruwe roostervloer zonder stro zorgt vaak voor pootbeschadigingen. Er is weinig ruimte in de stal, zo’n 3 à 4 m2 per stier. Door een rijk dieet van krachtvoer en maïs en weinig beweging groeien ze snel. Na ongeveer achttien maanden zijn ze zo’n 500-650 kilo zwaar. De stieren gaan letterlijk gebukt onder hun enorme eigen gewicht. Ze liggen vaak omdat ze voortdurend pijn lijden door de zware belasting en beschadiging van de gewrichten.

Dikbillen

Naar schatting zijn er in Nederland 15.000 Belgische Witblauwen en 2.000 Verbeterde Roodbonten. Dit zijn de zogenaamde ‘dikbillen’. Zij zijn doorgefokt op een erfelijke afwijking. Deze heeft tot gevolg dat de spieren van deze dieren snel groeien, maar ook dat ze hart- en andere orgaanafwijkingen hebben. Veel spiergroei betekent veel dure biefstuk, de afwijkingen worden als een onhandig bijverschijnsel beschouwd. Deze dieren worden bijna altijd (85-90%) geboren via een keizersnede: het bekken van de moederkoe is te smal en het kalf te groot. Dikbilkoeien worden soms wel vier bevallingen achter elkaar opengesneden. Na twee weken heeft de koe hier nog steeds last van. In Zweden is het fokken van dikbillen verboden vanwege de keizersneden.

Cijfers

• Een stier van 600 kilo heeft 3 tot 4 m2 aan leefruimte.
• In ons land worden 300.000 vleeskoeien en stieren gehouden.
• 85-90% van de dikbilkalfjes wordt geboren middels een keizersnede.