Het leven van een vleeskuiken

Grootste misstanden

• Minder dan één A4’tje leefruimte per kip, in een stal zonder daglicht.
• Veel kuikens zijn ziek en hebben pijn door absurd snelle groei.
• De kuikens staan hun leven lang in hun eigen poep.
• Tijdens de vangst ontstaan botbreuken en kneuzingen.
• De ouderdieren lijden hun leven lang honger.

Het leven van een vleeskip

Het meest gehouden productiedier in de Nederlandse vee-industrie is de vleeskip. Of beter gezegd: het vleeskuiken, want ouder dan zes weken wordt deze kip niet. In regelgeving en de praktijk spreekt men niet van dieren, maar van ‘kilo's per vierkante meter’.

Eieren worden machinaal uitgebroed. Na het uitbroeden worden de kuikens in kratten naar een mesterij vervoerd. Daar komt het kuiken in een stal zonder daglicht, waar het samen met twintig soortgenoten één vierkante meter ruimte moet delen.

De overvolle stallen worden tijdens het korte leven van de kuikens niet schoongemaakt. De dieren staan hun leven lang in hun eigen poep. Door de combinatie van een vochtige, zure vloer en te weinig beweging, krijgen ze ammoniakbrandwonden. Deze heten borstblaren, voetzoollaesies en brandhakken.

Na zes weken is het pluizige kuikentje vetgemest en veranderd in een vleesklomp van 2,2 kilo, letterlijk een kleuter met het gewicht van een volwassene. Het hart kan de groei nauwelijks bijhouden. Hijgend zakken ze door hun poten op weg naar de voerbak. Miljoenen kuikens sterven nog voordat ze de slachtleeftijd hebben bereikt. Om zoveel mogelijk kuikens de slachtleeftijd wel te laten halen, wordt er veel antibiotica gebruikt.

Bij de vangst gaat het er ruw aan toe. Miljoenen kuikens breken hun poten of vleugels door de kuikenvegers die 8.000 kuikens per uur opvegen, of tijdens de handmatige vangst.  Ongeveer 65 procent van de vleeskuikens wordt nu verdoofd met de waterbakmethode: de kuikens gaan ondersteboven door een waterbak die onder stroom staat. Uit onderzoek blijkt dat hierdoor bij miljoenen kuikens het mes onverdoofd door de hals gaat. Vanaf 1 januari 2012 zijn er nieuwe Europese richtlijnen voor (verdoving bij) de slacht. Naar verwachting stappen de meeste Nederlandse slachters over op verdoving met CO2 of op een methode waarbij de kuikens worden verdoofd met een stroomstoot door het hoofd.

De ouderdieren zijn ook gefokt op vraatzucht. Maar zij mogen niet zo snel groeien als hun kinderen, want te zware ouderdieren gaan te vroeg dood. Zij zitten daarom op een permanent hongerdieet om hun groei te remmen. Na zo'n 17 maanden hongerlijden worden zij verwerkt in soepen en snacks.

Cijfers

• Het gewicht van een vleeskuiken stijgt in 6 weken van 40 gram naar gemiddeld 2200 gram. Een biologisch vleeskuiken doet hier ongeveer 2 keer zo lang over.
• Een gewoon kuiken is volwassen bij 18 weken. Vleeskuikens worden al geslacht als ze 6 weken oud zijn.
• Er zitten op dit moment 43,9 miljoen vleeskuikens in schuren in Nederland.
• Er leiden 7,4 miljoen ouderdieren honger in Nederland.
• Zeker een kwart van de kuikens heeft ernstige en pijnlijke zweren op de pootjes.
• In 2012 werden 520 miljoen kuikens geslacht. Dat zijn er 1,4 miljoen per dag.
• 94% van de vleeskuikens zijn plofkippen, 5% scharrelkippen en 1% is biologische kip (schatting PVE).