Het leven van een eend

Grootste misstanden

• Te weinig ruimte
• Geen beschikking over zwemwater
• Geen uitloop naar buiten
• Snelle groei veroorzaakt gezondheidsproblemen
• In het buitenland dwangvoedering voor de productie van foie gras

Het leven van een eend

Eendeneieren worden in machines uitgebroed. De eendagskuikens worden naar grote opfokstallen met strooisel gebracht. Ze leven binnen – wel op stro, maar zonder zwemwater. Sinds 1998 mogen eenden om milieuredenen niet meer naar buiten.

Een eend heeft een natuurlijke behoefte aan water: om eten in te zoeken, in te zwemmen, in te poetsen en in te paren. Bij gebrek aan water voert een eend deze gedragingen niet of onvolledig uit. Het leven op stro veroorzaakt naast gedragsproblemen ook evenwichtsstoornissen. Eenden kunnen niet goed bewegen in de stal; ze krijgen te weinig ruimte en ze zijn niet gebouwd om de hele dag op het droge te zijn. Bovendien heeft een eend daglicht nodig om actief te bewegen, maar er komt zelden daglicht in de stal.

De eerste drie weken leven de eenden met 15 tot 20 dieren op een vierkante meter. Aan het eind van de vetmestperiode is dit teruggebracht tot 7 eenden per m2.  Na zeven weken gaan ze naar de slacht. Ze wegen dan al 3 tot 3,5 kilo. De dieren zijn gefokt op hoog gewicht en snelle groei. Daarom hebben veel eenden last van hart- en circulatiestoornissen.

De ouderdieren leven in aparte fokbedrijven. Ze worden gehouden in koppels van 200 à 300 dieren. In een legperiode van 40 weken legt het vrouwtje circa 220 eieren. In de natuur legt een vrouwtje drie nesten per jaar met maximaal 10 eieren. Sommige ouderdieren leven nog een tweede legperiode en daarna worden ook zij geslacht.

Slachten gebeurt nu nog met verdoving door de omstreden waterbakmethode, waarbij de dieren met de kop in een waterbak worden gehangen en elektrisch bedwelmd worden. Een groot deel van de dieren is echter nog niet genoeg verdoofd voordat het mes door de nek gaat. Deze methode zou eind 2010 verboden worden in Nederland, maar is helaas nog standaardpraktijk.

Eenden worden in het buitenland gebruikt voor productie van foie gras, vervette eenden- of ganzenlever. Voor dit product worden de eenden en ganzen twee- tot driemaal daags gedwangvoederd. Een vette maïsbrij wordt via een trechter of buis in de keel rechtstreeks in de maag gepompt. Dit veroorzaakt angst, pijn en ernstige ademhalingsproblemen. In ons land mag foie gras om dierenwelzijnredenen niet worden geproduceerd, maar het mag wel verkocht en gegeten worden.

Cijfers

• In ons land leven 1 miljoen eenden (CBS 2011) in schuren.
• Een vleeseend wordt na 7 weken geslacht.
• Ze weegt na 7 weken al meer dan drie kilo.
• Ze leven met z’n zevenen op één vierkante meter.