WD_Website_headers-1600x900_news

Sluit je aan

Altijd op de hoogte zijn hoe jij de dieren kunt helpen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

De ergste misstanden:

 

  • Een onnatuurlijk snelle en pijnlijke groei.
  • Weinig ruimte, geen buitenuitloop.
  • Veel dieren sterven vóór de slachtleeftijd door stress en ziektes.

 

 

 

Het leven van een kalkoen

Nederland heeft geen kalkoenfokbedrijven. Op een fokbedrijf zijn de hanen van een zwaarder ras dan de hennen, waardoor er snelgroeiende kuikens ontstaan. Het gewichtsverschil tussen de haan en de hen is echter zo groot, dat natuurlijk paren niet mogelijk is. Zaad wordt kunstmatig aan de hanen ontrokken en bij de hennen ingespoten. De eieren worden uitgebroed in een broedmachine.

Er zijn wel kalkoenmesterijen in Nederland. Gemiddeld heeft een bedrijf 19,5 duizend kalkoenen verspreid over meerdere stallen. De hennen en hanen worden gescheiden van elkaar gehouden, omdat ze zo sterk verschillen in grootte. Een hen bereikt in zestien weken een gewicht van tien kilo. Een haan wordt zo’n twintig kilo in twintig weken: een groei van een kilo per week. De snelle groei en het hoge gewicht zorgen vaak voor pootproblemen en kreupelheid.

De dieren mogen niet naar buiten en hebben weinig ruimte in de stal: er leven vijf hennen of drie hanen op één vierkante meter. De snelle groei en slechte leefomstandigheden eisen hun tol van de dieren. Zo hebben veel kalkoenen last van pijnlijke voetzweren. En heeft één op de tien kalkoenen ernstige en chronische problemen met lopen. Veel dieren hebben geïrriteerde ogen of luchtwegproblemen door de slechte stallucht. Ook komen veel darmproblemen voor doordat de dieren een overschot aan eiwitten gevoerd krijgen.

Om de dieren ondanks al deze problemen op de been te houden wordt veel antibiotica gebruikt, met het risico op het ontstaan van (multi-)resistente bacteriën tot gevolg. De kalkoenensector zegt diverse stappen te hebben gezet om het stalklimaat te verbeteren, maar dit is nog niet door onafhankelijk onderzoek bevestigd.

Pikken is natuurlijk gedrag bij kalkoenen. Maar in een onnatuurlijke situatie met teveel kalkoenen in een kleine ruimte en bij gebrek aan goede afleiding wordt dat gedrag flink versterkt. Het pikken begint al als de dieren enkele dagen oud zijn en kan erg uit de hand lopen. Daarom worden bij alle kalkoenen de snavelpunten verwijderd. Dit gebeurt tegenwoordig met behulp van infrarood licht.

Door de combinatie van pikken, snelle groei, ziektes en ontstekingen halen veel dieren de slachtleeftijd niet. Vooral bij hanen is de sterfte hoog: één op de tien overlijdt voortijdig. De gemiddelde sterfte kan per jaar oplopen tot 12 procent. Jaarlijks zijn dat tussen de 138.000 en 276.000 dieren.

Naast alle bovengenoemde ellende vormt blackhead, oftewel zwartekoppenziekte, een grote bedreiging voor de kalkoenen. In 2015 kampte 15% van de kalkoenbedrijven met de ziekte. De parasiet die de ziekte veroorzaakt kan in een besmette stal tot wel de helft van de kalkoenen doden. Er is geen werkbaar, toegestaan geneesmiddel voorhanden. De kalkoenen die de ziekte overleven zijn pas na drie tot vier weken uitgeziekt. Hun lijden kan in de tussentijd niet verlicht worden.

De bedrijven doen meerdere slachtrondes per jaar. In Nederland zijn geen kalkoenslachterijen, dus de dieren gaan levend op transport naar Duitsland.

Wat wil Wakker Dier verbeteren?

  • Een gezond en sterker ras dat langzamer groeit.
  • Genoeg bewegingsruimte, afleiding en een buitenruimte.
  • Drastische welzijnsverbeteringen voordat het verbod op het knippen van snavels ingaat in 2018 om leed van pikkerij te voorkomen.