Een kilo per week

Nederland heeft 27 bedrijven waar kalkoenen worden afgemest . De dieren gaan niet naar buiten en hebben weinig ruimte: er staan drie tot vijf kalkoenen op één vierkante meter. De hennen en hanen leven gescheiden, omdat ze sterk verschillen in grootte. Zo bereikt een hen een gewicht van tien kilo in zestien weken. Een haan groeit zelfs een kilo per week.

Het leven van een plofkalkoen

De snelle groei en het hoge gewicht eisen hun tol van de dieren. Kreupelheid en voetzweren komen veel voor. Net als geïrriteerde ogen of luchtwegproblemen door de stallucht. Het overschot aan eiwitten dat de dieren toegediend krijgen, helpt ook niet mee. Darmproblemen komen regelmatig voor. Om al deze ziektes te bestrijden, krijgen de kalkoenen veel antibiotica toegediend. Ruim twee keer zoveel als vleeskuikens. Met het risico op multiresistente bacteriën als gevolg.

Verwijderde snavelpunten? Kalkoenenleed

Dit is nog niet alles. Bij alle kalkoenen worden de snavelpunten verwijderd om pikkerij te voorkomen. Dit gebeurt tegenwoordig met infrarood licht. Pikken is natuurlijk gedrag bij kalkoenen. Alleen: bij een onnatuurlijke situatie waarbij te veel kalkoenen te weinig afleiding in een te kleine stal hebben, loopt het al snel uit de hand. Het verwijderen van de snavelpunt tast niet alleen de integriteit van de dieren aan, het verhoogt ook de kans op blijvend pijnlijke plek aan de snavelpunt.

Er is méér dierenleed

De combinatie van al deze factoren resulteert in een hoog sterftecijfer. Veel dieren halen de slachtleeftijd niet eens. Gemiddeld sterft acht procent van de dieren in de stal. Alsof er nog niet genoeg kalkoenen voortijdig sterven, is er nog een grote bedreiging voor de dieren. Blackhead heet de ziekte, oftewel: de zwartekoppenziekte. In 2015 kampte vijftien procent van de kalkoenbedrijven met deze ziekte.

De veroorzaker is een parasiet. Helaas is er nog steeds geen goed geneesmiddel voorhanden. Sommige kalkoenen overleven de ziekte. Al doen ze er drie tot vier weken over om weer op te knappen. De dieren die wél de slachtleeftijd bereiken, gaan op transport naar slachterijen in Duitsland. Jaarlijks vinden er meerdere slachtrondes plaats.

Wat wil Wakker Dier verbeteren?

  • Een gezond en sterker ras dat langzamer groeit.
  • Genoeg bewegingsruimte, afleiding en een buitenruimte.
  • Drastische welzijnsverbeteringen om leed van pikkerij te voorkomen.