Het leven in de vee-industrie

De ergste misstanden

• Te kleine huisvesting zonder bodembedekking en zonlicht.
• Pijnlijke ingrepen.
• Onnatuurlijke doorfok op absurd hoge productie.
• Lange internationale transporten.
• Uitbraken van dierziekten.

Feiten over de vee-industrie

In de vee-industrie worden dieren als producten beschouwd. Ze worden in ‘fabrieken’ geproduceerd, vermeerderd en verhandeld. Zo veel mogelijk en zo snel mogelijk, tegen minimale kosten. Op arbeidskracht, grond en energie wordt zo veel mogelijk bespaard. Daarom worden dieren in minimale ruimtes gehouden en staan veel dieren altijd binnen met alleen kunstlicht. Voor hogere productie en efficiëntie worden jonge dieren direct of te vroeg bij hun moeder weg gehaald De meeste handelingen in het proces gebeuren machinaal, door melkrobotten, kuikensorteerders, lopende banden, slachtmachines, kuikenvegers, etc.

Huisvesting

De dichte stallen waarin de dieren leven zijn klein, laten zelden daglicht toe en bevatten amper strooisel of afleidingsmaterialen. De stallen bestaan vooral uit beton, tl-buizen, stalen hekken en roostervloeren. Dieren leven in hun eigen poep en krijgen amper de mogelijkheid om te bewegen of natuurlijk gedrag te vertonen. Van alle dieren in de reguliere vee-industrie mogen alleen melkkoeien en schapen naar buiten. Maar van de melkkoeien blijft tegenwoordig 30% het hele jaar door op stal.

Ingrepen

Dieren worden dicht op elkaar  gehouden, zonder afleiding. Dit veroorzaakt frustratie, verveling en onderlinge agressie. Om te zorgen dat de dieren elkaar niet te veel schade toebrengen, worden de dieren aangepast aan hun omgeving. De staarten, tandpunten, snavels en hoorns worden verwijderd, veelal zonder verdoving.

Turbogroei

Ook aan de levensduur van de dieren wordt gesleuteld. Ze worden doorgefokt op snelle groei, zodat ze eerder geslacht kunnen worden. Daardoor zijn er meer slachtrondes per jaar mogelijk. De dieren hebben al heel jong een lichaam dat volwassen gespierd is. Door deze groei ontstaan veel gezondheidsproblemen, bijvoorbeeld omdat het eigen skelet dit gewicht nog niet kan dragen. Veel dieren halen op deze manier de slachtleeftijd niet eens, maar deze ‘uitval’ wordt als economisch acceptabel gezien.

Transport en slacht

Na het ellendige leven in de stal, is het tijd voor de slacht. In Zuid-Europese landen is slachten een paar cent goedkoper, dus veel dieren worden op uren- tot dagenlange transporten gezet in een krappe vrachtwagen zonder eten. Sommige dieren brengen niet genoeg op bij de slacht. Zij worden vlak na de geboorte al afgemaakt, zoals haantjes en soms geitenbokjes.

Stand van zaken

Door al deze maatregelen produceren we jaarlijks meer dan 500 miljoen dieren in de Nederlandse vee-industrie. Een koe geeft gemiddeld zo’n 8.000 liter melk en een kip legt 230 eieren. In de wetgeving wordt gesproken over kilo’s kip per vierkante meter en tonnen vis per jaar. Deze dieren worden niet meer per stuk geteld. Door de hoge dichtheid en de weggefokte weerstand ontstaan epidemieën, zoals MKZ, Q-koorts en BSE. Dit wordt opgelost door miljoenen gezonde dieren te vernietigen.

Toekomst

In de supermarkt kost een kilo vlees inmiddels ongeveer hetzelfde als een kilo groente. Maar de vee-industrie is nog niet tevreden: om een halve cent per liter melk te besparen worden koeien het hele jaar op stal gehouden. In plaats van met de hand worden kuikens met veegmachines uit de stal gehaald. In grote bassins worden duizenden vissen per kubieke meter gekweekt.

Cijfers

Op een willekeurige dag in 2012 leefden er ruim 135 miljoen dieren in de Nederlandse vee-industrie:

Dagelijks worden in ons land 1,5 miljoen dieren geslacht.