WD_Website_nieuwsbrief_16x9

Sluit je aan

Altijd op de hoogte zijn hoe jij de dieren kunt helpen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

De ergste misstanden:

 

  • Te weinig ruimte, geen zwemwater en geen uitloop naar buiten.
  • Gezondheidsproblemen door te snelle groei.
  • In het buitenland dwangvoedering voor de productie van foie gras.

 

 

Het leven van een eend

Eendeneieren worden in machines uitgebroed. De eendagskuikens worden naar grote opfokstallen met strooisel gebracht. Ze leven daar binnen – wel op stro, maar zonder zwemwater. Sinds 1998 mogen eenden om milieuredenen niet meer naar buiten.

Een eend heeft een natuurlijke behoefte aan water: om eten in te zoeken, te zwemmen, te poetsen en te paren. Bij gebrek aan water voert een eend deze gedragingen niet of onvolledig uit. Eenden kunnen niet goed bewegen in de stal; ze krijgen te weinig ruimte en ze zijn niet gebouwd om de hele dag op het droge te zijn. Bovendien heeft een eend daglicht nodig om actief te bewegen, maar dat komt er zelden in de stal.

De eenden leven met 6 à 7 dieren op 1 vierkante meter. Na 7 weken gaan ze naar de slacht. Ze wegen dan al meer dan 3 kilo. De dieren zijn gefokt op hoog gewicht en snelle groei. Daarom hebben veel eenden last van hart- en circulatiestoornissen.

Foie Gras

In het buitenland worden eenden gebruikt voor de productie van foie gras. Dit is de vervette lever van eenden of ganzen. Het is een beschermde naam op grond van nationale en Europese verordeningen. Een vervette eendenlever mag foie gras (‘de canard‘) genoemd worden vanaf 300 gram, terwijl een gewone eendenlever slechts 50-70 gram weegt. De levers die als foie gras verkocht worden, zijn tot wel 6 tot 10 keer groter dan normale levers.

Voor dit product worden de eenden tweemaal daags onder dwang gevoederd. Een vette maïsbrij wordt via een buis in de keel rechtstreeks in de slokdarm gepompt. Dit veroorzaakt angst en pijn. Tijdens het dwangvoederen raakt een onbekend aantal eenden gewond aan hals en keel, en loopt infecties en botbreuken op. In de periode van dwangvoederen zitten de dieren in groepen van 12-15 eenden met 0,2 m² per eend. Alleen de mannetjes worden gebruikt voor de productie van foie gras. De vrouwtjes worden gebruikt voor de vleesproductie of worden afgemaakt direct nadat ze uit het ei komen. Het sterftecijfer stijgt in de dwangvoederperiode met een factor tien à twintig.

Ieder jaar worden in Frankrijk meer dan 37 miljoen eenden en 0,7 miljoen ganzen onder dwang gevoederd voor dit product. Frankrijk maakt zo’n 80 procent van de wereldwijde foie gras-productie, gevolgd door Hongarije en Bulgarije. Ook in buurland België wordt het nog geproduceerd. In Nederland produceren we geen foie gras, maar we importeren het wel. In 2010 importeerde Nederland zo’n 46.500 kilo foie gras.

Diervriendelijke foie gras bestaat niet!

Foie gras en dwangvoeding zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. In de Franse wet is dit zelfs vastgelegd. Sommige restaurants zeggen zogenaamd ‘diervriendelijke’ foie gras te serveren. Maar dat bestaat niet! Hooguit worden de dieren met een rubberen in plaats van een stalen buis gevoerd en gebeurt het voeren niet met een pneumatische pomp. Het leven voorafgaand aan de dwangvoedering varieert, maar de eend heeft hoe dan ook de laatste twee weken van zijn leven meerdere malen per dag een buis in zijn strot gekregen.

Wat wil Wakker Dier verbeteren?

  • Meer ruimte, beschikking over zwemwater en een uitloop naar buiten.
  • Einde aan het gebruik van te snel groeiende rassen.
  • Einde aan de import en verkoop van foie gras.

Artikelen over “Eenden”